Kolay Gelen Varlık, Zor Kazanılan Şahsiyet
Bugünün gençliği sadece dijital ekranların ve mafya dizilerinin yarattığı karanlık bir özentinin sarmalında değil, aynı zamanda refah içinde ama ruhsal olarak yokluk çeken bir ikilemde büyüyor. Bizler kıt kanaat geçinen, varlığın da yokluğun da kıymetini bilen bir neslin çocuklarıydık. Şimdiki aileler ise eskiye nazaran ekonomik olarak çok daha iyi durumda; evler arabalar alındı, imkânlar genişletildi.
Ancak paradox şurada ki; biz çocuklarımıza imkân sunalım derken mücadele etme azmini ellerinden aldık. Her istediği anında önüne konulan, terlemeden, yorulmadan ve bedel ödemeden her şeye sahip olan gençlik, hayatın gerçek zorlukları karşısında ne yazık ki çabucak yıkılıyor. Sabretmeyi bilmeyen, her şeyin “hemen şimdi” olmasını bekleyen bu zihinler, en ufak bir çıkmazda öfkeye ve şiddete sığınabiliyor.
Sokakta erişemedikleri gücü ekrandaki mafya dizilerinde arayan, eline verilen lüks imkânlarla şımartılıp fakat ruhu aç bırakılan evlatlarımız, ne yazık ki bu özentiyi okul koridorlarına kadar taşıyor. Gerçek gücün babanın cebindeki parada ya da beldeki silahta değil, alın terinde ve erdemde olduğunu onlara yeniden hatırlatmak zorundayız.
Unutmayalım ki, evlatlarımıza bırakabileceğimiz en büyük zenginlik banka hesapları değil; çalışmanın, paylaşmanın ve insan kalmanın asil onurudur.
Köşe Yazarı Mehmet Sığırcı