UZAĞIZ

Evet hemşehrilerim uzağız artık, saatlerce mahallede arkadaşlarla oyun oynamaktan uzağız. Mahalle maçları yapmaktan, skoru beğenmeyip, onca saat topun peşinden koşturdukdan sonra birde çocukça o kavgalardan uzağız. Yaşlı dedemizin ebemizin elinden tutup çarşı pazar koşmaktan uzağız. Komşuların saatlerce sokak lambası’nın altında oturup ortamda olmuyan komşunun kızını oğlunu çekiştirmesin den uzağız. Yan yana yıllardır komşu esnaflık yapan kişilerin tabureleri çekip ocakçıdan iki ince belli bardak çay söyleyip iki lafın belini kırmasına uzağız. Mahalle kadınlarının bulgur kaynatıp hedik sergisi başında, etsiz çiğ köfte partisi yapmasından uzağız. Et o dönemler de her an bulunabilen birşey değildi. Elimize geçebilecek en büyük para olan 25 kuruş ile mahalle bakkalına koşmak dan uzağız. Ayakkabı boyacılığı yapıp kazanılan para ile çemen ekmek yemekten uzağız. El arabacılık yaptığımız pazar da pazartesi günü lahmacun yemekten uzağız. el arabacılığın hasılatı iyi olurdu. Çünkü, Sevdiğimiz kızın sokağından gün de 5 belki 10 kez geçmekten uzağız. O sokaktan iki kez ardısıra geçen gençlerle kesin kavga edilirdi, ondan da uzağız. Bizimkiler dizisindeki gibi aile ortamından komşu kültüründen uzağız.
Düşündüm de biz ne kadar boş yaşıyoruz. Ah şu eski insanlar hayatı ne kadar dolu dolu yaşamış ve biz 80 ve 90 kuşağı iki jenerasyonun ortasında kalmışız ne eskilerden olabiliyoruz, nede yenilerden eskileri dilimizden düşürmüyoruz onları. Daha yaşımız neki, Yeniler ile zaten anlaşamıyoruz onlar için eskilerden bir sen kalmışsındır. Dedeyle ebeyle çarşı pazar gezip bir an önce eve dönüp bizim için alınan şeyleri yemek yada giymekten uzağız. Ne sabırsızlanırdım be dede yada ebeyi sinir küpü eder birde dayak yerdik üstüne bir de o hoş cümlesi vardı ki ‘’beni meydan da malamat ettin’’ diye. Toplum olarak nereye gidiyoruz bir 20 sene sonra ki kuşağın hali ne olacak şu an geldiğimiz noktayı aklımız almaz iken o dönemlere nasıl tahammül edebileceğiz.
Saygılar, Hörmetler ve ALLAH’a emanet olun.

Köşe Yazarı Mehmet Sığırcı