BİZİM DELİLER
Kıymetli okurlarım bu hafta biraz kafa dağıtalım şöyle maziye gidelim istedim sizler ile buyurun takılın peşime. Ne kadar yozlaşmışız, mazide gezinirken bunu da sizler ile atılan her bir adım da hissettirmeye çalışacağım. Aklıma bizim Deli Makbule, Deli Hacı, Deli Serdar ve Garnik geldi bunlar bizim memleketin deli dediğimiz değerleri idi, belki Allah’ın kimseye bildirmediği meczup velileri idi. Bize gayb olan bu bilinmeyenleri bir kenara bırakıyorum, bildiğim şu ki bu memlekette 1990 ve 1999 yıllarında yaşamış herkesin tanıdığı şahsiyetlerdi bu insanlar. Eminim bundan 20 sene önce her köyde sokakta vardı bu kişilerden.
Çocukken yaramazlık yaptığımız zaman ona verilmek ile korkutulduğumuz, tehdit edildiğimiz bu kişiler ile tanışıklığımız 3 bilemedin 4 yaşında iken isimlerini duyarak başlardı. Mahallede görülür ise ne pişiyorsa yemekte ona hürmetle sunulurdu. Her evde sadece onların kullandığı kaşığı ve tabağı olurdu. Her esnafın ya da çarşıda karşılaştıkları kişinin cebinde onların harçlığı olurdu. Hiç unutmam Rahmetli Muhterem babam manav terazisinin kenarına kordu birazdan bizim HACI gelir diye bozukluğu. Eğer Hacı’ dan önce Makbule gelirse Hacı’ ya meyve ikram edilirdi. Hali vakti yerinde olan esnaflar ayda bir hamama götürür arefe günleri bayramlık alırdı. Bölgenin emniyet müdür, kaymakamı, seçilmiş belediye başkanı caddede görür ise elini omzuna atar samimi sohbet eder hal hatır sorardı. Takıntıları vardı çok şaka yapanın veya huylandıranların ne pişirdiğini yer ne verdiğini alırdı.
Yozlaşma kısmı bu konuda da başladı. Eskiden hanenin taze gelini, evin körpe kızı hürmet ile hizmet ederdi özel kaşık ve tabağında bizim delilere. Esnaf tabure, sandalye verirdi oturmak isterse diye. Bunu gören müşteri özellikle o dükkânı tercih ederdi sahip çıkıyor garibe diye.
Şimdiki gelinler, kızlar bırak hizmet etmeyi ciyak ciyak çığlık atar bu kişileri görse evin yakının da. Ve çok az esnaf vardır müşteri rahatsız olur, dükkâna gelmez bunu burada görürse diye umursamadan tabure uzatacak. Yine bir çok müşteride hijyen yok diye içeri girmez. Ben halimizi arz ettim maziden. Ne demek istediğim anlaşılmıştır umarım.
Kalın sağlıcakla.
Köşe Yazarı Mehmet SIĞIRCI