Çocuklar mı ? Köpekler mi?
Yine bir çocuk yine bir saldırı, Son zamanlarda sokak köpekleri konusu, her geçen gün daha çok gündeme gelmeye başladı. Toplumun büyük bir kısmı, bu dostlarımızı sahiplenmenin ve onlara empati göstermenin en doğru yol olduğunu savunsa da, bir gerçeği göz ardı ediyoruz: sokaklarda yaşayan, sahipsiz köpeklerin oluşturduğu tehlike, özellikle çocuklar için ölümcül boyutlara ulaşabiliyor.
Evet, onlar Allah’ın dilsiz kulları, bizim sadık dostlarımız. Ama onların yeri sokaklar değil, barınaklar olmalı. Barınaklar, onları sahiplenecek iyi yürekli insanları bekleyen, bakım ve korunma ihtiyaçlarını karşılayan yerlerdir. Sokaklarda özgürce gezebilen bir köpek, ne yazık ki kontrol edilemez hale geldiğinde, ortaya çıkan tehlike çocuklar için ömür boyu unutulmaz travmalara yol açabiliyor.
Sokak köpeklerinin saldırılarının sayısı arttıkça, çocuklarımızın güvenliği daha da tehlikeye giriyor. Sonuçları, hepimizi derinden etkiliyor. Düşünün, bir gün evladınız, yakınınız ya da bir tanıdığınız, sokak köpeği saldırısına uğrayıp ağır yaralanır ya da hayatını kaybederse ne yaparsınız? O zaman empati yapmak bir anlam taşır mı? Ya da sokak köpeklerini savunmak, bir çocuğun hayatını savunmaktan daha değerli mi?
“Onlar kısırlaştırılmalı, onlara bir şans verilmeli” gibi öneriler elbette ki önemli, fakat çözüm değildir. Bu noktada asıl mesele, sokaklarda sürü haline gelmiş ve kontrolsüz şekilde gezinen köpeklerin toplumda yarattığı tehlikeye karşı bir adım atılmamasıdır. Kısırlaştırmak, köpeklerin çoğalmasını engelleyebilir belki, fakat bu sorunu tamamen çözmez. Sahipsiz köpeklerin sayısı azalsa bile, onların bulunduğu ortamda çocuklar yine tehlikeye girebilir.
Sokak köpeklerini savunmak, onları korumak, bu sorunu görmezden gelmek, hepimiz için daha büyük bir felakete yol açabilir. Çocuklar bizim en değerli varlıklarımız. Onları korumak, sadece bir görev değil, hepimizin vicdan meselesidir. Unutmayalım ki, bir çocuğun canı, bir köpeğin canından çok daha kıymetlidir.
Köşe Yazarı Mehmet Sığırcı