Değerlerimizi Hiçe Sayan Gençler
Son günlerde hepimizin önüne düşüyor o videolar…
Namazla alay eden, secdeyle dalga geçen, inancı “trend” malzemesi yapan akımlar…
Bakıyoruz, izliyoruz, kızıyoruz ama sonra susuyoruz.
Asıl mesele de tam burada başlıyor.
Kolay olanı yapıyoruz.
Suçu gençlere atıyoruz.
“Z kuşağı böyle”, “Gençlik bozuldu” deyip geçiyoruz.
Peki biz neredeydik?
Açık konuşalım.
Biz yetiştiremedik.
Biz beceremedik.
Biz çağın yozlaşmasına “özgürlük” deyip alkış tuttuk, sonra sonuçlarına şaşırdık.
Çocuklarımızla aynı sofrada otururken bile telefonlarımızdan başımızı kaldırmadık.
Onlara ahlakı, edebi, inancı anlatmak yerine; daha büyük evler, daha pahalı arabalar, daha çok para peşinde koştuk.
Eşyaya, makama, paraya; evladımızdan daha çok değer verdik.
Sonra ne oldu?
Binlerce yıllık tarihimizle, inancımızla, milli ve manevi değerlerimizle alay eden bir nesil çıktı karşımıza.
Suç sadece onların mı?
Daha acısı ne biliyor musunuz?
Bu tablonun sorumluluğunu taşıması gerekenlerin, yani eğitimden sorumlu olanların da bu durumu pek umursamıyor oluşu.
Soruyorum:
Bu okullarda neden Adab-ı Muaşeret yok?
İnsan olmayı öğreten bir ders neden “gereksiz” görülüyor?
Saygıyı, edebi, büyükle konuşmayı, küçüğe merhameti kim öğretecek bu çocuklara?
Matematik biliyor ama selam vermeyi bilmiyor.
Teknolojiye hakim ama anne-babaya karşı edepsiz.
Diploması var ama vicdanı yok.
Buna mı çağdaşlık diyoruz?
Mesele kökten bir çürüme.
Ve bu çürüme görmezden gelindikçe daha da derinleşiyor.
Hâlâ vakit var mı?
Var… Ama sadece konuşarak değil.
Aile yeniden sorumluluk alacak.
Eğitim sistemi sadece sınav odaklı olmaktan çıkacak.
Okullar insan yetiştirecek, sadece meslek değil.
Yoksa biz bu gidişle,
kendi değerlerimizi tanımayan,
kendi tarihine yabancı,
kendi inancına düşman
bir nesli kendi ellerimizle büyütmüş olacağız.
Sonra da dönüp “Nerede yanlış yaptık?” diye soracağız.
Cevap çok net aslında…
Ama duymaya cesaretimiz var mı, işte ondan emin değilim.
Köşe Yazarı Mehmet Sığırcı