NEMRUTUN BÜYÜSÜ
Alınan Ders – 23
Havada alınan her ders bir ömre bedeldir. Buradaki olay bir hayatın önsezi ile nasıl kurtarıldığına dair iyi bir örnektir.
Sıcak bir Malatya gününde programa üçlü kol olarak, 171’inci Filo Komutanlığı uçucusu olarak son uçuşum yazılmıştı. Nihayet, benim de birçok personel gibi jübile temamı yapacağım gündü. Brifing yapıldı, rota Malatya’nın güneyine giden T-5-5 profiliydi.
Her zamankinden farklı bir heyecanla kalkış yapılmıştı. Brifingde kapsanan usullerle yakın kolda fotoğraf çekimi yapıldı. Daha sonra Atatürk Barajı’nda, yakın kol uçuşunda üç uçak adeta çarşaf gibi baraj göletçiği üzerinde AGL+papatya seviyesinde bir müddet uçtuktan sonra, Malatya’da görev yapan her uçucunun sıklıkla tavaf ettiği Kahta Kartalları turunu da tamamladık.
Sırada Nemrut Dağı üzerinde üç uçak yakın kolda fotoğraf çekimi görevini icra edecektik. F-4E/2020 uçağının aviyonik sistemleri çok iyi olduğu için, Nemrut Dağı’nı HUD (Head-Up Display) içerisinde check noktası olarak uzak mesafelerden göstermeye başlamıştı.
Nemrut Dağı’na yaklaştıkça dağın muhteşem görünümüne kapılmamak mümkün değildi. Yakın kolda uçmama rağmen, belki bir daha havadan göremeyeceğimi düşünerek Nemrut Dağı’na bakmadan kendimi alıkoyamadım.
Dağın zirvesi adeta insanı büyülüyor ve başka bir dünyaya götürüyordu.
Ama sanki garip giden bir şeyler vardı. Kol liderimiz sanki Nemrut Dağı’nı Yıldız Geçidi gibi sanıp, içine girince başka bir boyuta geçecekmişiz gibi dağın üst noktasına doğru hiçbir baş değişikliği yapmadan devam ediyordu.
Ben kolun üç numarası olarak uçuş istikametine göre soldaydım. Nemrut Dağı benim solumdaydı ve bu arada dağa yaklaşmaya devam ediyorduk. HUD içerisinde uçuş yolunu gösteren FPM (Flight Path Marker), tam olarak Nemrut Dağı’na hafif çıkıntı yapmış bir tepeyi göstermeye devam ediyordu. Ama benim liderime olan güvenim tamdı.
Zaman geçtikçe, lidere olan güvenimi “Buradan keser mi?” şeklinde sorgulamaya başladım. Bu sorgulama sonucunda, yakın kol uçuşundan ayrılarak emniyetli bir şekilde kolun sağına geçerken, her zaman sevgi ve saygıyla andığım ve benim üzerimde uçuş öğretmeni olarak emeği olan liderimin, “Pardon Böcek!” ikazı telsizden duyuldu.
Ben o an Yıldız Geçidi’nden başka bir boyuta geçmeyip dünyada kalmaya karar vermiştim.
Sonuç olarak, her insan hata yapar. Ama güzel olan, bu hatalardan ders alıp tekrarlamamaktır.
Not: Em.Hv.Plt .Yzb. Böcekçinin anılarından derlenmiştir.