Allah bir daha öyle bir geceyi bu millete yaşatmasın. O gün yurtdışından gelen akrabam le ailecek Tokat’a gezmeye gittik akşam saat 10 gibi eve geldik. Sabah direksiyon sınavı var erken yatmam gerek, yol yorgunuyum. Genelde geç saatte televizyon açmam ama. O gece hiç yapmadığım bir şey yaptım televizyonu açtım. Hiçbir kanal yayın yapmıyor TRT dışında. Hayatımda yüzünü ses tonunu unutmayacağım TRT spiker Tijen Karaş. Kadıncağızın silah karşısında zorla konuştuğu o kadar belli ki. 2005 yılında babaannemin cenazesinde ağlamıştım en son. Televizyon kumandası elimden düştü. Sadece ağlıyordum. Eşim yanıma geldi ne olduğunu sordu. Korkak bir sesle, devletin elden gittiğini bittiğimizi söyledim. Sanki dünyam yıkılmıştı. Allah devletimizin ömrünü sonsuz eylesin. O an ki acının tarifi yok. Cumhurbaşkanımız sokağa çağırdığı anda benle birlikte ağlayan eşim, gitme sana bir şey olur bak 3 yaşında oğlumuz var korkuyorum dedi. Milyonlarca Türk vatandaşının ağzından çıkan cümle benden de duyuldu bugün çıkmazsam 3 yaşındaki oğlum ömür boyu sokağa çıkamaz. Eminim milyonlarca Türk evladının dilinde olan söz benden de duyuldu bugün ben çıkmaz sem o 3 yaşında ki evladım ömür boyu çıkamayacak dedim ve kendimi sokağa attım. Ruhsatlı silahım ile. Milletçe Sokaklardaydık. Vatan için bayrak için selalar okunuyordu. O esnada birçok insan gibi mutluluktan damla damla dökülen yaşlar vardı gözümüz de. Kimimizin arabasının bagajında, kiminin belinde silahı, tüfek ya ölecektik ya da vatanı kurtaracaktık hepimizin aklındaki buydu. Elbette bizlerin sokak da olması çok şey ifade ediyordu. Amma esas büyük şehirlerde sokağa çıkanlar var ya işte onlar babanın koçu idi o gece. Allah İstanbul’da Ankara’da büyük şehirlerde sokaklara çıkan tankın merminin karşısına dikilenlerden bin kere razı olsun. Orda ki kardeşlerim vatan kurtardılar. Mekanları cennet olsun. ŞEHİTLERİN. Sonsuz saygı ve hürmetler o gecenin aslan yürekli. GAZİLERİNE Ya bir de uyuya kalan perde arkasından sokakları izleyen lambaları kapatan bir kesim var, şimdi hiç “O” tellere hiç basmıyorlar senden benden vatanperverler. O gece İzmir’de uzman çavuş olarak görev yapan kardeşim aradım emre itaatsizlik etmesini sokağa çıkmamasını devlet için bir şey yapamıyorsa kolunu ranzalara sıkıştırıp kırmasını ve revrilik olmasını ama asla han olmamasını söyledim. Çünkü Türk asker halkına silah sıkmaz sıkamazdı. Bizler daha 15 yaşında rüştünü ispatlamış lise yılların da vatanperver milliyetçi yaftası vurulmuş insanlardık Allah’a çok şükür alay komutanları helal süt emmiş vatan evladıymış. Ve askerin de devletin de korumuş. O gecenin 6. yıldönümü. 15 Temmuz Milli Birlik ve Demokrasi günü olarak kutlanan 240′ aşkın asker ve sivil şehitlerimizi andığımız gün. Hamdolsun o gece adına ne evladımdan ne eşimden ne kardeşimden ne de kendimden utanacağım tek bir anım dahi yoktur. Allah bu millete öyle bir gece daha yaşatmasın. Dua edelim kardeşlerim o gece canından geçenlere yavrusundan geçenlere bu vatan için gözünü kırpmadan can verenlere dua edelim. Allah o gecenin şehitlerinden, gazilerinden, vatan için sokağa çıkanlardan tekrar tekrar bin kere razı olsun. Allaha emanet olun.
Köşe Yazarı Mehmet Sığırcı