UŞAK DEVŞEK
Hani dedik ya koruyup, kollayabileceğimiz, düzen ve nizam verebileceğimiz, tek bir merci kaldı artık AİLEMİZ onun için yine çoluk çocuk avrad uşahdan bahsedeceğim bu hafta.
Aslında memlekette bahsedilecek başka konular yok değil. Önemli bir husus insanların kendi iş ve yaşam tarzına bakmadan başkalarını eleştirmesi yada eleştirdiği kişinin arkasından kıskançlık ile olmadık şeyler söylemesi fesatlanması gibi. Lakin konuşmanın bir anlamı yok, elden bir şey gelmiyor. Aslında her lafımızın arasında kendi çapımızda bir şeyler söylüyoruz ama ne sivrisinek saz oluyor, ne de davul zurna yetiyor. Onun için boşverin herkes herkesi biliyor, rabbim herkesin kalbine gönlüne göre versin.
Neyse konumuza dönelim uşak devşek (çocuklarımız) beceriksiz ve doğadan uzak gelişiyor, lütfen bu konu da biraz daha bilinçli ve ileri görüşlü olmaya gayret edelim yoksa bir nesli ziyan edeceğiz.
Geçenlerde rehberlik branşından olan bir ilkokul öğretmeni arkadaş ile sohbet ediyoruz mevzu tabi ki aile ve çocuk, kulağıma küpe olan o muhteşem cümlesini sizler ile paylaşmak istiyorum. MUHABBET KUŞU KAFESTEN KAÇARSA DIŞARDA BİR GÜN YAŞAYAMAZ, AMA SERÇE BÜTÜN TEHLİKELERE RAĞMEN YILLARCA DIŞARDA YAŞAR. Eğer anlayabilirsek insan gelişimi ve çocuk yetiştirme adına o kadar derin ve anlamlı bir cümle ki. Ben bu cümleden şu notu çıkardım. Çocuklarımızın sokak da yaşamayı bilmesi ve mahallenin kurallarını öğrenmesi gerekir. Bu kuralları öğrenmek için sabahtan akşama kadar aylak aylak gezmesi gerekmiyor. Yada kötü alışkanlıklar edinebileceği ortamlara girmesine de gerek yok. Kontrol mekanizmasını devreye sokarak evlatlarımızı zorluklar karşısında nasıl davranışlar elde etmeli öğretebiliriz.
Şahsımdan örnek vereyim; Küçükken ben kendime uçurtma yapabiliyor ve gök yüzünü izleyip düşünebiliyordum. Kendime kızak yapabiliyor, ulaşımın nasıl sağlanabileceği hususunda bir şeyler öğreniyordum yine tekeri patlayan bisikletimi kendim tamir edebiliyordum. Ben esnek ağaçtan yay, sert ağaçtan ok yapabiliyordum, elektrik borusundan fişek üfleyebiliyordum.
Velakin kağıt dan uçak dahi yapamayan bir neslin babasıyız bizler.
Yazıyı fazla uzatmayacağım çocuklarımızın sadece dijital, sayısal ya da sözel manada gelişmesini sağlayarak onlara en büyük kötülüğü yapıyoruz.
İyi oğul ve kız evlatlar yetiştirmek dileğiyle kalın sağlıcakla.
Köşe Yazarı Mehmet SIĞIRCI